وَ ما يَجْحَدُ بِآياتِنا ؛ آيات ما را با آشكار بودنش انكار نمىكنند مگر كسانى كه در كفر پا فشارى مىكنند . وَ ما كُنْتَ تَتْلُوا مِنْ قَبْلِهِ مِنْ كِتابٍ ؛ و تو پيش از نزول قرآن هرگز نوشته‌اى را نخواندى و با دست خود چيزى ننوشتى ، زيرا تو « امّى » بودى و هيچ خطّى را نمىدانستى . إِذاً لَارْتابَ الْمُبْطِلُونَ ؛ زيرا اگر چيزى از خواندن و نوشتن مىدانستى ، بىترديد افراد مبطل از اهل كتاب دربارهء ادّعاى تو ترديد و شكّ مىكردند و علاوه بر آن مىگفتند : آنچه را كه ما در كتابهايمان در توصيف پيامبر يافته‌ايم ، اين است كه او امّى است نه مىنويسد و نه مىخواند ، در حالى كه اين پيغمبر آن كسى نيست كه در كتابهاى ما توصيف شده است [ زيرا هم مىخواند و هم مىنويسد ] و يا مقصود اين است كه مشركان مكّه ترديد مىكردند و مىگفتند : شايد قرآن را ياد گرفته است و يا با دست خودش نوشته است . بَلْ هُوَ آياتٌ بَيِّناتٌ فِي صُدُورِ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ ؛ بلكه اين قرآن آيات روشن و آشكارى است در سينهء كسانى كه علم به آنها عطا شده و آنها پيامبران ، ائمّه و دانشمندانى هستند كه قرآن را حفظ مىكنند و در سينه‌هاى خود نگه مىدارند و معناى آن را در دلهاى خود نقش مىكنند و اين دو از خصوصيّات قرآن است كه هم معجزه بودن آيات آن روشن ، و هم در سينه‌ها حفظ مىشود و هم بيشتر آن را حفظ دارند و مىخوانند . به خلاف ساير كتابهاى آسمانى كه نه معجزه‌اند و نه خوانده مىشوند مگر از روى نوشته‌ها . وَ ما يَجْحَدُ بِآياتِنا إِلَّا الظَّالِمُونَ ؛ و اين آيات روشن ما را انكار نمىكنند مگر كسانى كه در ستم و ظلم فرو رفته‌اند و عناد مىورزند .